Deze week werden weer de populairste kindernamen van 2014 bekend gemaakt door de SVB. Zoals ieder jaar staat Eva in het lijstje (gestegen van plek 11 naar plek 9), maar ik was vooral benieuwd naar waar Liza stond. Ik denk dat iedereen die dit jaar bevallen is dat wel wilt weten. Is de naam die jij hebt gekozen populair, heel populair of komt het juist weinig voor?

De meisjesnaam Liza is 79 keer gegeven en staat op de gedeelde 182e plaats.

Vroeger zei ik altijd dat ik graag twee jongens wilde hebben en dat ik ze dan Jasper en Jeroen zou noemen. Leek me fantastisch. Floris gooide al snel roet in het eten en zei dat hij dat dus niks vond.
Een meisje wilde ik Anna of Emma noemen, mooi en koninklijk. Wat Floris daarvan dacht of denkt weet ik eigenlijk niet. Maar ik werd zwanger van de eerste en Anna en Emma waren geen namen meer voor mij destijds. Ik verzon bij tien weken zwangerschap 2 meisjesnamen en Eva werd het (de andere naam werd niet goedgekeurd). Geen twijfel meer. Voor de jongensnaam waren we er ook snel uit en klaar.

Bij de tweede zwangerschap ging het allemaal niet zo gemakkelijk. Ten eerste waren we erg in shock dat er weer een baby kwam en eenmaal gewend wist ik het gewoon niet. Van geen enkele naam werd ik warm of koud. Floris bemoeide zich er al helemaal niet mee. Onze afspraak is zo’n beetje dat ik de naam verzin en hij zijn goedkeuring eraan geeft. Ik had gewoon geen enkele naam.

Ik wist niet of we een jongen of een meisje kregen, dus misschien maakte ik me wel druk om een meisjesnaam (de jongensnaam hadden we nog) terwijl ik een jongen in mijn buik droeg. Het heeft me heel wat uren, nachten en dagen gekost om een naam te verzinnen en puntje bij paaltje? Toen ik de auto mijn weeën aan het wegpuffen was, hadden we nog steeds geen naam. “In mijn telefoon bij Notities zit een shortlist. Als we dan toch een meisje krijgen, dan moet je maar kijken of daar wat tussenzit.” Tijdens de bevalling liet ik het de verloskundige nogmaals weten en daarmee was de kous voor even af.

Met een laatste zucht, kreun en steun kwam er twee uur na de eerste echte wee, een kindje uit me. Wat was ik blij dat het voorbij was (het deed namelijk verrekte pijn) en na de eerste geluidjes kreeg ik mijn kindje bij me. Nog steeds wisten we niet welk geslacht het had. Eerlijk, we waren daar ook absoluut niet mee bezig. Het was goed gegaan en dat is dan het grootste geluk.

Als ik echter terugdenk aan het moment dat ze me liet zien wat het geslacht was (overigens best suf dat je dan naar de billen van je kind zit te gluren), kan ik alleen maar met een lachen. Ik keek en zag billen. Het besef dat ik moest kijken of het een jongen of een meisje was, dat had ik niet echt. “En, zie je wat het is?”
Ik dacht nog, ik heb toch nog nooit een babyjongen gezien. Al snel zag ik natuurlijk dat het meisje was. Een meisje! Een meisje. Ik! Gewoon twee meiden! Ik had zo niet verwacht dat ik zo ontzettend blij zou zijn met nog een meisje. Dat was misschien nog wel de grootste verrassing! hahaha

“En de naam?”
Huh, een naam hebben we niet.
“Maar wat vind je mooi? Wat vind je bij haar passen?”

Rot op, ik heb dat kindje amper van dichtbij bekeken. Je trekt aan mijn tepel zodat ze kan drinken en ik moet over een naam beslissen. No Way dat dit zo moet gaan.

Na een minuut getrek aan ons over een naam lieten ze ons met rust. Het armbandje kreeg geen voornaam, maar er werd ‘♀ van den Hoeven’ op geschreven.
Een tijdje later waren we van de eerste schrik bekomen en had onze nieuwe dochter de check-ups gehad. Dat was het moment dat Floris mijn telefoon erbij pakte, zoals ik die ochtend in de auto tegen hem had gezegd. Hij bekeek de shortlist en na een minuut, misschien wat langer, zei hij: “Wat vind je van Lisa? Alleen dan met een Z?” Laten we eerlijk zijn, als Floris iets verzint voor zijn nieuwe babymeisje dan ben ik al snel geneigd om gelijk ja te zeggen. Ik liet het echter even bezinken. Een seconde. En toen zei ik volmondig ja, ze heet Liza. Want niks mooiers dan Eva en Liza bij elkaar.

Liza van den Hoeven.

Mooi, het klopt.

 

liza3

Wanneer koos jij de naam van je kindje?

Show Full Content

About Author View Posts

Marlieke

Marlieke is moeder van Eva en Liza en baby Bram. Ze is in 2014 geëmigreerd naar Zwitserland en houdt je op Lovethat op de hoogte van haar leven daar. Als moeder, als vrouw, als zelfstandig ondernemer en vooral als zichzelf.

34 thoughts on “Wij kozen pas ná de bevalling een naam uit

  1. Leuk om zo te lezen! En zo zie je maar alles komt goed. Vroeger keek ik onderweg naar morgen en daar speelde ene Milan in. Was toen al weg van die naam, oké ook die knul. Na jaaaaren kwam ik F. tegen en toen we het over kinderen hadden en namen moest ik er gelijk weer aan denken. F. vond hem gelijk leuk dus we zijn na al die jaren niet meer afgeweken.

  2. Mooi verhaal! ik zou echt niet weten hoe ik mijn meisje zou noemen en hoop stiekem eigenlijk nog een jongetje te mogen krijgen, maar dat heb je niet voor zeggen. Mijn ex heeft de naam voor onze zoon bedacht en het past wel heel erg bij hem

    1. Het moet ook maar passen hè. Het duurde bij mij wel even voordat ‘Liza’ in mijn mond zat. Ik noemde haar vaak Lizzy of Eefje. Wat een ellende. Gelukkig noem ik nu zelfs de hond Liza, dus het is goed gekomen. Ik denk dat wanneer je zwanger bent, je ook wel een naam voor een meisje mooi gaat vinden… Want geen naam geven, dat komt haast niet voor volgens mij.

  3. Mooi geschreven! Wij hebben al vrij lang de naam voor ons meisje alleen gooiden wij het laatst helemaal om. Kan nu niet wachten om haar naam te vertellen aangezien iedereen stom verbaasd gaat zijn haha!

  4. Herkenbaar! Wij hebben ook zó moeten zoeken naar een tweede meisjesnaam. We wisten dat we weer een meisje kregen maar dat hielp nou niet bepaald. Alle namen die ik leuk vond vond manlief verschrikkelijk en andersom. Uiteindelijk besloten tot een compromis met de naam Lynn. Fotograaf gebeld voor fotoshoot met ons gezin en Anouk. Op haar geboortekaartje stond haar broer met een shirt aan waarop stond "I ♥ Anouk" en ik had een vergelijkbaar iets bedacht. Maar…..ik belandde met 34 weken in het ziekenhuis en moest tot aan bevalling blijven. Dahaaag fotoshoot! Achteraf maar goed ook want nog voor de bevalling zei manlief opeens dat hij de naam niet leuk meer vond. Nee he!? Dus weeeeer de shortlist erbij maar we waren er nog steeds niet uit. Uiteindelijk heeft Anouk de hand erin gehad. Emma stond op de lijst (erg koninklijk, dank je haha) maar ik baalde dat die naam zo hoog in de top 10 van namen staat. Straks krijg je Emma 1, 2 en 3 in de klas. Toen vroeg manlief op een avond aan Anouk hoe de baby moest heten. Ze keek hem aan en zei "Emma". Oké dan. Duidelijk. Dit moet zo zijn als manlief het de mooiste naam vond en zuslief ook. Ik geef me over 😉 Tenslotte had ik mijn absoluut favoriete naam al gehad met Anouk.

  5. Ha ha. Wat leuk om dit verhaal zo te lezen! Dit past zo helemaal bij jullie ! En ja, ik denk voor iedereen ook heel herkenbaar. Die namen weten wat !

  6. Wat leuk! Wij waren voor meisjesnamen juist zo klaar 2x. Maar jongensnamen waren lastiger. Uiteindelijk ruim op tijd goedgekomen omdat onze dochter met de naam van T kwam.
    Ik vind Liza met een z trouwens mooi!

    1. Ik uiteindelijk ook. Isa en Lisa stonden al zo lang op mijn lijstje, maar het voelde zo niet goed. Met een Z ineens wel. Bij jou ook door dochter verzonnen. Eva wilde de baby Vlinder noemen en dat past niet echt bij ons 🙂

  7. wat een mooi verhaal…en super mooie namen hebben jullie dochters! Onze Lola is 229 genoemd in 2014…Gelukkig niet veeeel meer…vindt het wel leuk om een originelere naam te hebben…al vind ik populaire namen ook vaak erg leuk…het is zooooo moeilijk om iemand een naam te geven die ze levenslang moeten houden….

  8. Mijn man heeft de naam verzonnen. Het was wel moeilijk maar uiteindelijk hadden we twee opties en na een tijdje proeven gesetteld voor een en de ander als optie aangehouden als het toch na de bevalling niet goed zou voelen.

  9. Wij hadden alleen maar jongesnamen. Mijn man kwam met Alika (Hawaiaans) en ik vind het nog steeds een mooie naam. Hij is ook uniek want er heet niet een meisje in NL hetzelfde 🙂

  10. Wat een mooi verhaal Marlieke! En herkenbaar! Bij de geboorte van onze eerste wisten we niet of we een meisje of jongen zouden krijgen. We gingen voor een verrassing bij de geboorte en zorgden dus voor een jongens- en een meisjesnaam. Het werd uiteindelijk een meisje. Nu ben ik weer zwanger en willen we het geslacht weer pas bij de geboorte weten. De jongensnaam nemen we mee van vorige keer, maar ik heb hetzelfde probleem als jij had: ik kan geen tweede meisjesnaam verzinnen!! Maar je verhaal geeft goede hoop, het komt uiteindelijk goed 🙂 Nog drie maanden…

    1. Wat grappig dat je dus in hetzelfde schuitje zit! Ik zou zeggen, maak een shortlist en laat die shortlist toch wat eerder aan je man zien dan dat ik dat deed 🙂 Laat je me weten wat het nou uiteindelijk is geworden?

  11. De roepnaam vd 1e wisten we al redelijk snel. Van onze tweede heb ik circa 7u voor de bevalling vanuit het ziekenhuis de naam door gesmst. Ik had het vermoeden dat ze heel snel zou komen. (Ze kwam 13 weken te vroeg)

  12. Mijn meiden heten Sarah en Nonah. Sarah wilde ik al heel lang voordat ik zwanger werd en Nonah is bedacht door mijn vader toen we zwanger wilde worden van het tweede kindje.
    Voor de SVB bestaat de naam Nonah trouwens niet. Ze is niet terug te vinden in de lijsten van 2009 Misschien omdat ze eind december pas is geboren??

Laat hier je reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Lost in translation

20 januari 2020
Close
%d bloggers liken dit: