Wie een middag meeloopt op een gemiddelde spoedeisende hulp ziet een zorgwekkende trend. Waar artsen vroeger vooral ouderen zagen die ongelukkig ten val kwamen, zien ze nu een nieuwe patiëntenstroom: vitale veertigers die zichzelf compleet in de kreukels hebben gereden. De klap van een valpartij met 25 kilometer per uur is vele malen groter dan de gemiddelde fietser wil toegeven.
Tijdens zo’n dienst passeren de meest heftige gevallen de revue. Chirurgen spreken met zorg over de
pijnlijkste breuken
die ze moeten herstellen. Denk aan verbrijzelde polsen omdat iemand in een reflex een val wilde breken, of een bekken dat de klap van een stoeprand niet kon absorberen. Dit zijn geen blessures die je met een weekje rust oplost. Dit zijn breuken die leiden tot complexe operaties waarbij schroeven en platen eraan te pas moeten komen.
High-tech fiets, low-tech vaardigheden
We geven duizenden euro’s uit aan de nieuwste techniek. De apps op onze telefoon houden elke meter bij en de accu’s worden steeds krachtiger. We investeren fors in het materiaal, maar hoeveel investeren we in onze eigen stuurvaardigheid?
Hoeveel mensen hebben op hun nieuwe elektrische fiets daadwerkelijk een noodstop geoefend? Weet je hoe je moet uitwijken als er plotseling een kind het fietspad op rent terwijl je met volle vaart komt aanzeilen?
De statistieken liegen niet: de meeste ongelukken gebeuren zonder dat er een andere verkeersdeelnemer bij betrokken is. Een bocht die net iets scherper was dan gedacht of simpelweg te hard in de voorrem knijpen waardoor je over het stuur slaat.
We zijn de controle over onze eigen kracht kwijtgeraakt. Het gemak van de trapondersteuning zorgt ervoor dat we luier worden in onze aandacht, terwijl de snelheid juist vraagt om een hyperfocus die vergelijkbaar is met die van een motorrijder.
De jungle van het fietspad
Daarnaast is de sociale dynamiek op het fietspad volledig veranderd. Het is er drukker dan ooit. Bakfietsen, wielrenners en e-bikes vechten om elke meter. Er lijkt een soort onuitgesproken competitie te heersen over wie de snelste is. Het is verleidelijk om die andere fietser toch nog even in te halen, ook als de ruimte eigenlijk ontbreekt. De drang naar tijdswinst wint het vaak van het gezonde verstand.
Het resultaat is een sfeer van irritatie. We snijden elkaar af en houden nauwelijks rekening met de kwetsbaarheid van anderen. Een kleine stuurfout heeft in deze drukte direct grote gevolgen. Als er één iemand valt, volgt de rest vaak in een domino-effect. Het fietspad is getransformeerd tot een racebaan waar de verkeersregels steeds vaker worden genegeerd.
IJdelheid versus veiligheid
De grote vraag blijft waarom we de helm zo massaal weigeren. Bij een racefietser vindt niemand het vreemd, echter op de e-bike is de weerstand enorm. Het argument dat het niet bij de outfit past, klinkt hol in de oren van een trauma-arts. Je hoofd is het meest kwetsbare deel van je lichaam en de klap van een ongeluk landt daar vaak als eerste.
Misschien moeten we het stigma rond de helm doorbreken. Het is geen teken van zwakte, het is een nuchtere keuze voor iedereen die zich met gemotoriseerde snelheid door het verkeer begeeft. Het voorkomen van blijvend letsel zou altijd zwaarder moeten wegen dan een platgedrukt kapsel of een aangetast ego.
De e-bike is een fantastische uitvinding die de mobiliteit vergroot.Maar laten we die technologische vrijheid niet verwarren met onkwetsbaarheid. Geniet van de snelheid, maar doe het met je verstand erbij. De weg is hard en de combinatie met je botten is een experiment dat je liever niet aangaat.
Comments