De 78e Emmy Awards zijn maandagavond in Los Angeles uitgereikt en het werd de avond van een serie die in Nederland nog nauwelijks op de radar staat. Widow’s Bay ging er met veertien prijzen vandoor, meer dan welke comedyserie ooit, terwijl The Pitt voor het tweede jaar op rij de prijs voor beste dramaserie pakte. Hieronder de winnaars op een rij, plus wat er verder gebeurde en waar je de series kunt kijken.
De belangrijkste winnaars op een rij
- Beste dramaserie, The Pitt
- Beste comedyserie, Widow’s Bay
- Beste miniserie, DTF St. Louis
- Hoofdrol drama, Noah Wyle voor The Pitt en Rhea Seehorn voor Pluribus
- Hoofdrol comedy, Matthew Rhys voor Widow’s Bay en Jean Smart voor Hacks
- Hoofdrol miniserie, Matthew Rhys voor The Beast in Me en Sally Field voor Remarkably Bright Creatures
- Bijrol drama, Tom Pelphrey voor Task en Allison Janney voor The Diplomat
- Bijrol comedy, Stephen Root en Kate O’Flynn, allebei voor Widow’s Bay
- Bijrol miniserie, David Harbour en Linda Cardellini, allebei voor DTF St. Louis
- Beste realityprogramma, The Traitors, met Alan Cumming als beste presentator
- Beste variety-programma, The Late Show With Stephen Colbert
Die lijst bevat een uitschieter die je makkelijk over het hoofd ziet. Matthew Rhys staat er twee keer in, want hij won zowel de hoofdrolprijs in de comedy als die in de miniserie. Twee acteerprijzen op een avond, voor twee totaal verschillende rollen, dat komt bijna niet voor.
Waarom Widow’s Bay een record pakt
Veertien prijzen is de hoogste score ooit voor een comedyserie. Het vorige record stond op dertien en was pas een jaar oud, van The Studio. Volgens nu.nl ging het om een debuutseizoen, wat het nog gekker maakt. Widow’s Bay is bedacht door Katie Dippold en speelt zich af in een gemeenschap op een eiland voor de kust van New England die worstelt met een eeuwenoude vloek. Een horrorkomedie dus, en dat is niet bepaald het genre waarvan je een recordreeks verwacht.
Wat mij betreft is dat ook het aardigste aan deze editie. De laatste jaren waren de Emmy’s vooral een bevestiging van wat al groot was, en nu wint een eersteling in een genre dat zelden serieus wordt genomen. Dat The Pitt ernaast weer beste dramaserie werd, past in datzelfde beeld. Een ziekenhuisserie zonder sterrencast die het puur van het vakwerk moet hebben.
De momenten die bleven hangen
Mariska Hargitay presenteerde de avond en zorgde meteen voor het filmpje dat iedereen doorstuurde. In een parodie op haar eigen Law and Order kwam Taylor Swift onverwacht langs, samen met haar kat en met Ice-T. Ze was er niet echt, het was opgenomen, maar dat maakte voor het effect in de zaal weinig uit.
Michael J. Fox kreeg de Bob Hope Humanitarian Award en werd staande toegejuicht. Het herdenkingsmoment stond dit jaar stil bij onder anderen Catherine O’Hara, Rob Reiner en Dolly Parton, met eerbetonen van Macaulay Culkin, Jamie Lee Curtis, Sally Field en Reba McEntire. En op de blauwe loper deed Megan Stalter wat niemand anders durfde door zichzelf als levend Emmy-beeldje te laten uitvoeren, in het goud. Zendaya werd door verschillende media uitgeroepen tot best geklede ster van de avond, wat inmiddels bijna een jaarlijkse formaliteit is.
Waar je de winnaars in Nederland kijkt
The Pitt staat in Nederland bij HBO Max, inclusief het tweede seizoen, en daar vind je ook Hacks, de serie waarmee Jean Smart voor het vijfde jaar op rij won. Dat vijfde beeldje is trouwens historisch, want volgens het AD is ze daarmee de eerste vrouw die voor elk seizoen van dezelfde serie een Emmy kreeg.
Widow’s Bay is een serie van Apple TV, net als Pluribus, waarmee Rhea Seehorn de hoofdrolprijs in de dramacategorie won. Over dat laatste hadden we vorige week nog goed en slecht nieuws, want de opnames voor het tweede seizoen beginnen dit najaar maar kijken doe je pas veel later. Wat er precies bekend is over Pluribus seizoen 2 lees je hier.
Van DTF St. Louis, de winnaar in de categorie miniserie, is voor Nederland nog niets duidelijk. Dat is jammer, want met David Harbour en Linda Cardellini in de bijrollen en drie prijzen op een avond gaat het vast niet lang duren voor iemand hem hierheen haalt.
