De schooltas staat klaar bij de voordeur, de nieuwe schoenen zijn nog spierwit en je dochter poseert met een trotse grijns op de stoep. Je maakt een foto. Dan komt de vraag met wie je hem deelt. Oma wil hem zien, de tante in Spanje ook, en vroeger zette je zo’n moment zonder nadenken online. Steeds meer ouders maken daar een andere keuze in, zoals ook op LoveThat te lezen was in het verhaal overwaarom de eerste schooldag niet op Instagram staat. Dat betekent niet dat je de mooie momenten voor jezelf moet houden. Het betekent vooral dat je zelf bepaalt wie ze te zien krijgt. En dat is makkelijker te regelen dan veel ouders denken.
Waarom een foto meer vertelt dan je denkt
Een kiekje van je kind lijkt onschuldig, maar er zit vaak meer informatie in dan je op het eerste gezicht ziet. Het logo van de school op een trui, een straatnaambord op de achtergrond of het huisnummer naast de voordeur. Ook de bestanden zelf bevatten soms gegevens over de plek waar de foto is gemaakt. Zet je zo’n foto op een openbaar profiel, dan kan in principe iedereen die informatie oppikken en bewaren. Bovendien groeit je kind op met een online archief waar het zelf nooit om heeft gevraagd. Een foto die je nu schattig vindt, voelt voor een puber van veertien misschien heel anders. Door bewust te kiezen voor een besloten manier van delen, houd je die keuze voor later open. Dan beslist je kind straks zelf welk deel van zijn jeugd het met de buitenwereld wil delen.
Een vaste plek voor de familiekiekjes
Een fijne oplossing is om foto’s rechtstreeks naar de mensen te sturen die ze echt willen zien. Een groepsapp is snel, maar foto’s schieten daar al gauw voorbij tussen afspraken en boodschappenlijstjes. Veel families maken daarom een vaste ronde: één bericht per week of per maand met de mooiste momenten, naar opa en oma, de peetouders en die ene tante. Kies je daarvoor een beveiligdeemail, dan blijven de foto’s ook onderweg afgeschermd en kunnen ze niet zomaar worden meegelezen. Het mooie is dat zo’n bericht iets persoonlijks krijgt. Je schrijft er een paar zinnen bij over het eerste rapport of de zwemles, en oma kan het rustig teruglezen wanneer ze maar wil. Voor grootouders die niet op sociale media zitten, is zo’n vast bericht vaak het hoogtepunt van de week. Ze bewaren de foto’s, printen er soms een paar uit en hebben bij het volgende bezoek meteen iets om over te praten.
Afspraken maken met je kind en je omgeving
Hoe jonger je kind, hoe meer jij als ouder beslist. Toch heeft een kind al vroeg een idee van wat het wel en niet fijn vindt. Vraag gewoon eens of het oké is dat je een foto doorstuurt, en aan wie. De GGD Gooi en Vechtstreek geeft in een overzicht overonline weerbaarheid praktische tips om dat soort gesprekken thuis te voeren. Maak daarnaast afspraken met de mensen om je heen, want een foto die jij privé verstuurt, kan door een ander alsnog online worden gezet. Een paar heldere huisregels helpen:
- Vraag familie om foto’s van de kinderen niet verder te delen zonder te overleggen.
- Kies foto’s waarop geen school, straatnaam of huisnummer zichtbaar is.
- Laat oudere kinderen meebeslissen over welke foto’s de deur uit gaan.
Herinneringen die van jullie blijven
Het delen van mooie momenten hoort bij een gezin. De trots bij een eerste schooldag, de lach bij het uitblazen van de kaarsjes, de modderige laarzen na een dag in het bos. Die momenten verdienen het om gezien te worden, door de mensen die er echt toe doen. Door bewust te kiezen hoe en met wie je deelt, houd je de regie over het verhaal van je gezin. Opa en oma blijven op de hoogte, de familie in het buitenland voelt zich betrokken en je kind groeit op zonder een openbaar fotoalbum dat het later misschien liever niet had gehad. Zo blijven jullie herinneringen precies wat ze moeten zijn: van jullie.
