Trijntje Oosterhuis is 53 jaar. De Nederlandse zangeres werd geboren op 5 februari 1973. Ze is nu in het nieuws omdat ze op 29 september haar boek De Kracht van Zingen presenteerde, met levenslessen uit dertig jaar op het podium. Dat deed ze in de Amsterdam ArenA, de plek waar haar grote doorbraak begon, meldt RTL Boulevard.
Een boek op de plek waar het begon
Precies dertig jaar geleden opende Trijntje de Amsterdam ArenA, en volgens RTL Boulevard was Nederland meteen aan haar verknocht. In haar boek kijkt ze terug op het succes, maar ook op de minder makkelijke kanten van een leven op het podium. Haar jarenlange samenwerking met Marco Borsato krijgt er ook een plek in. Ik vind het mooi dat ze het boek juist daar lanceert. Zo maak je de cirkel rond, en het laat zien hoe groot die ene avond in 1996 voor haar was.
Haar loopbaan in het kort
De feiten hieronder komen uit Wikipedia.
- 1991, Total Touch wint de muziekfinale van Kunstbende
- 1994, tournee met Candy Dulfer als achtergrondzangeres
- 1996, eerste hit Touch Me There met Total Touch en optreden bij de opening van de Amsterdam ArenA met De zee
- 1996, Somebody Else’s Lover haalt de derde plaats en platina
- 1997, duet Wereld zonder jou met Marco Borsato
- 1998, solohit Vlieg met me mee, titelsong van de film Abeltje
- 2003, eerste soloalbum Trijntje Oosterhuis
- 2004, Gouden Harp
- 2006, The Look of Love met het Metropole Orkest komt binnen op nummer 1
- 2008, Edison Jazz Award voor Who’ll Speak for Love
- 2012, coach in The Voice of Holland en het album Wrecks We Adore op nummer 1
- 2015, Nederlandse deelnemer aan het Eurovisiesongfestival met Walk Along
- 2021, de rol van Maria in The Passion
Total Touch, samen met haar broer
Trijntje begon de band Total Touch met haar broer Tjeerd toen ze nog tieners waren. Ze speelden wekelijks in een Amsterdams café en bouwden zo hun naam op. In 1995 kwam er een platencontract, een jaar later verscheen het debuutalbum. Dat album werd vijf keer platina en is volgens Wikipedia nog altijd het bestverkochte debuutalbum uit de Nederlandse popgeschiedenis.
Op 14 augustus 1996 zong ze bij de opening van de Amsterdam ArenA De zee, geschreven door John Ewbank, voor 50.000 mensen in het stadion en miljoenen kijkers thuis. Dat optreden leverde een top 10-hit op. In 2001 besloten broer en zus de band voorlopig op te heffen.
Solo, jazz en soul
Daarna koos Trijntje voor een eigen weg, en die was breder dan je misschien denkt. Ze zong met jazzpianist Herbie Hancock op North Sea Jazz, tekende bij het Amerikaanse jazzlabel Blue Note en nam twee albums op met liedjes van Burt Bacharach, samen met het Metropole Orkest. Voor Who’ll Speak for Love schreef Bacharach zelfs de titelsong, en Trijntje was de eerste die hem zong.
Ze nam ook een album op met nummers van Michael Jackson, een kerstalbum en een plaat met soulklassiekers uit New York. Voor Wrecks We Adore schreef Anouk nummers voor haar, en dat album kwam binnen op de eerste plaats. Die veelzijdigheid vind ik het knapste aan haar loopbaan. Weinig zangeressen gaan zo makkelijk van een popzaal naar een orkest en weer terug.
Op televisie en op het Songfestival
In 2012 volgde ze Angela Groothuizen op als coach in The Voice of Holland. Later was ze ook coach in It Takes 2. In 2015 vertegenwoordigde ze Nederland op het Eurovisiesongfestival in Wenen met Walk Along, geschreven door Anouk. Ze haalde de finale niet. Van 2012 tot en met 2017 hoorde ze bij Ladies of Soul, en in 2021 speelde ze Maria in The Passion.
Haar band met Marco Borsato gaat terug tot Wereld zonder jou, hun duet uit de jaren negentig. Over Borsato zelf schreven we onlangs nog over een mysterieuze trailer. Dat Trijntje hun samenwerking in haar boek een plek geeft, past bij een boek dat terugkijkt op dertig jaar muziek.
