Tijdens onze laatste verhuizing had ik drie koffertjes met kleren, twee kratten servies en acht dozen boeken. Raad eens welke stapel het trapje niet overleefde. De onderkant scheurde halverwege open, een biografie van Virginia Woolf viel precies op mijn grote teen, en mijn man keek me aan met die blik van “dat zag ik aankomen”. Ik niet, eerlijk gezegd. Boeken waren voor mij tot dat moment gewoon boeken. Zware boeken, ja, maar dat had ik nooit echt doorgerekend.
Boeken zijn zwaarder dan je denkt
Als je veel leest komt er een moment dat je boekenkast verhuist. En dan blijkt dat een doos met een mix van paperbacks en harde kaften al snel 20 kilo of meer weegt. En dan blijkt dat een doos met een mix van paperbacks en harde kaften al snel 20 kilo of meer weegt. In een slappe kartonnen doos uit de supermarkt, die eigenlijk voor chipszakken was bedoeld, houdt zo’n gewicht het zelden langer vol dan de trap.
Sindsdien koop ik voor boeken alleen nog een boeken doos die je veilig tot 50 kilo kunt belasten. Zo’n doos overleeft zelfs een stapel kunstboeken, en sluit zichzelf af zonder dat je met meters tape in de weer bent. De eerste keer dat ik er eentje vol in de auto tilde voelde ik me een beetje dom dat ik het jarenlang anders had gedaan.
Het hele verhuisverhaal zit in de planning
Een verhuizing, zo weet ik inmiddels, zit niet in het sjouwen. Die dag ben je sowieso kapot. Het zit in de drie weken ervoor, toen je dacht dat je het allemaal nog wel even zou regelen en je op een woensdagavond om half elf nog staat te zoeken naar tape. Wie eenmaal die avond heeft meegemaakt, leert twee dingen. Dat dozen niet iets zijn dat je op het laatste moment regelt. En dat de gratis dozen van de supermarkt zelden passen bij wat je erin wil stoppen. Sindsdien ben ik iemand die ruim van tevoren verhuisdozen koopt in plaats van ze om zes uur ‘s ochtends op te halen bij de Albert Heijn. Dat scheelde bij onze laatste verhuizing niet alleen rugpijn, maar ook een discussie over wiens idee dat supermarkt-idee eigenlijk was geweest. Het rare is dat je bij de derde verhuizing pas door begint te hebben dat je niet aan het verhuizen bent, maar aan het logistiek organiseren.
Wat ik onthouden heb
Wie ooit 40 kilo boeken heeft zien zakken door de bodem van een gratis doos, denkt anders over verhuisdozen. Het klinkt als een detail waar niemand over wil nadenken, want er zijn interessantere dingen aan verhuizen. De nieuwe keuken uitzoeken, verf kiezen, nadenken over waar de bank komt te staan. Toch is het raar hoe zo’n banaal voorwerp als een doos je hele dag kan maken of breken. Zeker als je gewoon je nieuwe leven weer wilt kunnen lezen, zonder kapotte tenen.
Comments