Er zijn films waar je een recensie voor leest, en er zijn films waarvan je eigenlijk al weet wat je krijgt. Mutiny, sinds eind augustus in de bioscoop, hoort in dat tweede rijtje. Jason Statham, een vrachtschip, een complot en heel veel gebroken neuzen. En toch lopen de oordelen zo ver uiteen dat het de vraag oproept: is dit nog een avondje uit, of gewoon een film die straks thuis ook prima is?

Waar de film over gaat

Statham speelt de beveiligingschef van een miljardair. Als zijn baas wordt vermoord en hij de schuld krijgt, komt hij als verstekeling terecht op een vrachtschip, waar hij in zijn eentje een samenzwering probeert te ontrafelen. De regie is van Jean-Francois Richet, en naast Statham spelen Annabelle Wallis, Roland Moller en Adrian Lester mee. Lionsgate bracht de film op 21 augustus 2026 uit in de Amerikaanse bioscopen.

Dat is, kort gezegd, precies het soort verhaal dat Statham al twintig jaar draagt. De vraag is niet of het origineel is. De vraag is of het werkt.

Daar lopen de recensenten uit elkaar

Bij Empire vond Jamie Graham van niet. Zijn kritiek gaat niet over te weinig actie maar over te weinig plezier: tussen de gevechten in blijft het verhaal stilstaan en de personages komen nooit echt tot leven. Hij vat het samen met de zin dat Statham hier simpelweg zijn brute werk doet, en dat daar niets leuks aan is. Dat is een scherper oordeel dan het klinkt, want het raakt precies waar dit genre het van moet hebben: lol.

Bij We Live Entertainment zag Aaron Neuwirth hetzelfde en trok de omgekeerde conclusie. Hij noemt het een film zonder poespas die precies levert wat het publiek ervoor komt doen, met vechtscenes die vakkundig zijn opgezet en gemonteerd. Ook recensent Linda Cook laat in de kop van haar stuk weinig te raden over: Statham slaat de schurken hier de zaal uit.

Beide kampen beschrijven dus dezelfde film. Ze zijn het alleen niet eens over de vraag of je een actiefilm mag afrekenen op alles wat er tussen de klappen gebeurt.

Het publiek is een stuk minder verdeeld

Opvallend genoeg is dat verschil van mening vooral iets van recensenten. MovieWeb keek naar de publieksscore op Rotten Tomatoes en kwam op 85 procent, met een gemiddelde van 4,4 sterren. De eigen recensent van die site hield het op drie sterren: te weinig karakterontwikkeling, maar de actie zit goed in elkaar.

Dat gat tussen pers en publiek zie je vaker bij dit soort films, en het zegt vooral iets over verwachtingen. Wie binnenkomt voor een verhaal loopt teleurgesteld weg. Wie binnenkomt voor negentig minuten herrie op een boot, krijgt waar voor zijn geld.

Zou ik ervoor naar de zaal gaan?

Eerlijk: niet in een weekend waarin de bioscoop toch al vol staat. Spider-Man draait inmiddels zijn zesde week op nummer een, en als je maar een avondje hebt, is dat de film die je in een volle zaal wilt zien. Een film die vooral op zijn actie leunt, verliest daar het minst van als je hem thuis kijkt.

Maar er is een goed argument voor de zaal, en dat is precies het argument dat de voorstanders maken. Vechtscenes die strak zijn gemonteerd, komen op een groot doek met goed geluid gewoon harder aan. Dus: ben je fan van Statham en wil je twee uur niets hoeven denken, ga. Zoek je een film die je de dag erna nog bezighoudt, wacht dan rustig af tot hij thuis te zien is.

Zelf even proeven

In de officiele trailer van Lionsgate zie je in ruim twee minuten waar de discussie over gaat: het schip, de opzet van het complot en de toon van de vechtscenes.

Show Full Content

About Author View Posts

marlieke

Marlieke is moeder van Eva en Liza. Ze is in 2014 geëmigreerd naar Zwitserland en houdt je op Lovethat op de hoogte van haar leven daar. Als moeder, als vrouw, als zelfstandig ondernemer en vooral als zichzelf.

Previous Zesde week op een: Spider-Man ligt op koers voor het record van Star Wars
Next AI-video’s van Dolly Parton: haar zus trekt een duidelijke grens
Close
Close