Het is dinsdagochtend, kwart over zes, en ik sta in de keuken in de zelfde joggingbroek die ik gisteren ook al droeg. De waterkoker doet zijn ding, het is buiten nog grijsblauw, en ik denk: dit moment voelt eindelijk weer als van mij. Een jaar geleden zou ik op datzelfde tijdstip mijn telefoon hebben gepakt om te kijken hoeveel uur slaap mijn slaaptracker me had toebedeeld, en daarna meteen mijn mail open. Spoiler: dat liep niet goed af. Ik viel om half elf weer in slaap aan tafel met een halve boterham in mijn mond. Sindsdien heb ik vijf dingen aan mijn ochtend veranderd. Geen grote rituelen, geen ijsbaden, geen 5 a.m. club. Wel dingen die echt verschil maakten — ook op de dagen dat de kinderen om kwart voor zeven al ruzie hebben over een Pokémonkaart.
De telefoon ligt nu in de gang
Klinkt klein, voelt enorm. Mijn telefoon lag jarenlang op het nachtkastje, want — wekker, je weet wel. Sinds januari ligt hij in de gang, in een mandje, op de kapstok. Ik koop dit jaar een ouderwetse wekker bij de Hema voor zeven euro vijfennegentig en dat ding is het beste wat ik in maanden heb aangeschaft. Ik check geen mail meer voordat ik mijn ogen openheb. Ik scroll niet door drie WhatsApps van mijn moeder over de tuin voordat ik tanden poets. Mijn brein krijgt eerst stilte, dan pas input. Het scheelt me echt twintig minuten van die vage onrust die je hebt als je je dag begint met andermans verzoekjes. Als jij ook overweegt te stoppen met je telefoon naast bed, lees dan ook waarom ik daarmee stopte — ik ga er daar dieper op in.
Ik drink eerst water, daarna pas koffie
Ik weet, ik weet. Op iedere wellness-Reel hoor je het. Maar ik geloofde het pas toen ik het zelf deed. Ik zet een groot glas water klaar op het aanrecht voordat ik naar bed ga, met een schijfje citroen erin als ik het mijn ochtend-ik gun. ‘s Morgens drink ik het voordat ik bij het koffieapparaat sta. Mijn hoofdpijn die ik vroeger om half elf kreeg en altijd weet aan stress? Voor 80 procent verdwenen. Niet stress dus — gewoon uitgedroogd. Soms is het zo simpel dat het bijna gênant is.
Wat ik écht doe als de kinderen vroeg wakker zijn
Want hier wordt het eerlijk: drie van de zeven dagen kom ik niet aan een rustige ochtend toe. Mijn dochter is een vroege vogel en staat regelmatig om half zeven naast mijn bed met een tekening en de vraag of we vandaag pannenkoeken eten. Vroeger zag ik dat als sabotage van mijn me-time. Nu doe ik dit:
- Ik trek haar mee naar de keuken en geef haar een taak — boterhammen smeren, mandarijn pellen, mijn theezakje pakken.
- We zetten samen muziek op, meestal iets rustigs zoals Sufjan Stevens of de Spotify-lijst “morning acoustic”.
- Ik praat niet meteen — ik zeg gewoon dat mama eerst even drinkt. Ze snapt het inmiddels.
- Mijn telefoon blijft in de gang. Echt waar. Ook als ze vraagt of we de tijd kunnen checken.
Dat is geen perfecte ochtend, maar het is wel een gedeelde ochtend. En dat voelt anders dan vluchten naar mijn laptop.
Tien minuten voor de camera, niet voor mijn mail
Als de kinderen naar school zijn — meestal rond kwart over acht — pak ik tegenwoordig eerst mijn camera. Niet om te werken, gewoon om iets te fotograferen wat me opvalt: de manier waarop het licht op het ontbijtbord valt, mijn oudste die nog snel zijn jas dichtdoet, mijn kop dampende thee. Het is mijn manier om uit het uitvoer-modus te komen voordat ik aan werk begin. Ik merk dat ik daardoor de rest van de dag opener kijk, alsof ik mijn ogen heb afgesteld. Het hoeft niets bijzonders te zijn — het is meer een manier om aan te zetten dan aan te leveren.
Ik plan mijn dag op papier, niet in een app
Ik heb het echt geprobeerd, hoor: Notion, Sunsama, Things, mijn agenda in Google Calendar gecombineerd met taken in een ander systeem. Maar elke ochtend pak ik nu gewoon een A5-blocnote en schrijf drie dingen op. Niet tien, niet zeven. Drie. Als ik die af heb, is het een goede dag. Alles daarboven is bonus. Het lijkt alsof ik daardoor minder doe, maar feitelijk doe ik méér, omdat ik niet meer om elf uur ‘s avonds nog probeer mijn to-do-app bij te werken. Het sluit ook aan bij wat ik schreef over 80 procent goed genoeg vinden — drie dingen afmaken voelt beter dan zeven dingen half doen.
Tot slot
Wat ik vooral heb geleerd: een goede ochtend is geen youtube-routine. Het is jouw routine, op jouw tempo, met jouw kinderen die ondertussen boterhammen verkruimelen. Ik ben benieuwd — wat is dat ene kleine ding dat jouw ochtend redt? Stuur me een berichtje of laat het achter. Ik lees alles, meestal met een tweede kop thee.
Comments