Ik begin maar gewoon eerlijk: ik ben een tijd lang zo’n moeder geweest die om 15.00 uur op de bank lag te denken dat ze koffie moest gaan zetten, en die om 15.30 uur nog op dezelfde bank lag. Niet ziek, niet verkouden, gewoon op. En als je iets jonger bent dan ik en dit leest met de gedachte “dat overkomt mij nooit” — succes, en kom over tien jaar terug.
Op een gegeven moment dacht ik: er moet iets gebeuren. Naar de huisarts is stap één geweest (en blijft dat altijd, voordat ik me ergens in stort). Daarna zat ik met een briefje en een lijst supplementen.
Wat de huisarts zei
Ik vond het belangrijk om dit eerst even goed te laten checken, want zomaar vitaminepillen slikken kan ook averechts werken. Bloedonderzoek wees uit dat ik te weinig vitamine D had (verrassing, ik ben een Nederlander) en ook mijn ijzer was aan de lage kant. Niet alarmerend laag, maar wel onder wat zij “lekker” noemt.
De rest van mijn bloedwaarden was prima. Geen schildklier, geen vreemde dingen. Dus ze zei: probeer eens met die twee te beginnen, en kijk hoe je je over twee maanden voelt. Geen wondermiddel, geen geheim recept. Gewoon: het ontbrekende aanvullen.
De vitamines die ik daadwerkelijk neem
Ik ga geen merken noemen, want dat verandert toch om het jaar en bovendien werkt het voor iedereen anders. Maar dit is wat er bij mij in de kast staat:
- Vitamine D3. Het hele jaar door, niet alleen in de winter. Sinds ik dat doe, slaap ik beter en heb ik in de winter minder dat doffe gevoel.
- IJzer (in een vorm die niet zo zwaar is voor mijn maag). Dit slik ik niet permanent, maar in periodes — een paar maanden, dan even pauze.
- Magnesium voor de nacht. Vooral omdat ik in periodes van veel werk merk dat mijn benen onrustig worden en ik moeilijker in slaap kom.
- Omega 3. Niet omdat ik me daar onmiddellijk anders door voel, maar omdat ik gewoon te weinig vette vis eet. Eerlijk is eerlijk.
- Een goede multivitamine in drukke periodes. Niet als dagelijkse routine, wel als een soort vangnet als ik weken heb dat ik echt te weinig groente op heb.
Wat ik geleerd heb over vermoeidheid
Wat ik vooral heb geleerd, is dat vitamines een hulpmiddel zijn, geen oplossing. Ik heb een tijd lang gedacht: als ik die pil maar slik, ben ik er. En dat is dus niet waar. Wat ik ondertussen ook doe en wat denk ik nog meer verschil heeft gemaakt:
- Voor 22.30 uur op bed. Geen uitzonderingen, behalve heel zeldzaam.
- Een glas water bij het opstaan, voor de koffie.
- Echt ontbijten. Iets waar ik later nog een keer over schreef, in hoe ik weer ben gaan ontbijten, want dat heeft me echt meer geholpen dan ik had verwacht.
- Elke dag een half uur naar buiten, hoe het weer ook is.
Wat ik niet meer doe
Ik heb in een eerdere periode echt van alles geprobeerd. Adaptogenen, ashwagandha, B12-shots uit een online webshop (geen aanrader trouwens), groene poeders die naar gras smaakten en even duur waren als een avondje uit eten. Niets daarvan heeft me het verschil gebracht waar ik op hoopte. Wat me het meeste teleurstelde, was hoe vaak ik er door een vlotte verkooppraat in geluisd was.
De waarheid is een beetje saaier: een normale vitamine D, voldoende slaap, drie maaltijden, en niet elke avond een tweede glas wijn. Het is niet sexy. Het werkt wel.
Een tip die mijn moeder me gaf
Mijn moeder zei een keer iets dat me is bijgebleven. Ze zei: “Je kan met pillen geen leven repareren dat niet klopt.” Daar moest ik even op kauwen. Ze bedoelde niet dat supplementen zinloos zijn — zij neemt zelf ook D en omega 3 — maar dat als de basis verkeerd is, je daar met een vitamine niet bovenop gaat fixen. Te weinig slaap. Te veel stress. Te weinig wandelen. Dat los je niet op met een pil.
Ze had natuurlijk gelijk. Daarom kijk ik nu eerst naar mijn levensstijl als ik me weken achter elkaar moe voel, en pas dan naar de supplementen-kast.
Wat ik tegen mezelf van een jaar geleden zou zeggen
Ga naar de huisarts voordat je zelf een online apotheek bouwt. Laat je waarden checken. Slik wat je nodig hebt, niet wat een influencer aanprijst. En accepteer dat moederschap op zich al fysiek vermoeiend is — een baby die niet doorslaapt of een puber die om elf uur ‘s avonds nog wil praten, dat trekt sporen. Niet alles is een tekort. Soms is het gewoon: een vol leven.
Ik slaap nu beter, ik haal makkelijker de dag, en in de auto naar huis na een werkdag heb ik niet meer dat moment dat ik denk: ik moet hier nog wel even doorheen. Dat is genoeg verschil voor mij om door te blijven gaan met wat ik nu doe.
Wat slik jij als je merkt dat je energie inzakt — of doe je juist iets anders? Disclaimer voor de zekerheid: ga bij langdurige vermoeidheid altijd eerst even langs je huisarts.
Comments