Als autofanaat ken je waarschijnlijk alle merken en logo’s van ieder merk wel uit je hoofd. En je hebt natuurlijk fanaten die zelfs aan het starten van een motor al kunnen raden wat er onder de motorkap ligt. Maar er zijn ook feitjes die je waarschijnlijk nog niet kende, omdat ze niets met de techniek van een auto te maken hebben.
Auto’s werden vaak weggegeven in tv-programma’s
Vroeger werden auto’s vaak weggegeven in televisieprogramma’s. Maar door veranderende wetten en regels is de auto niet langer de hoofdprijs, op een enkel televisieprogramma na. Zo kun je bij het programma Miljoenenjacht nog steeds een auto winnen als je in het publiek zit en besluit om de quiz niet te gaan spelen. Je moet dan kiezen uit vijf koffers. De auto’s die in de koffer verstopt zitten, zijn vaak van goede merken als BMW of Audi, en vertegenwoordigen een behoorlijke waarde. Die auto’s zijn overigens wel belastingvrij.
Als je liever zelf een auto bij elkaar speelt, dan kan dat ook. Gok bij een casino zonder CRUKS en je kunt na het storten van geld op je speelrekening meteen beginnen met spelen. Weet je op het juiste moment te stoppen, dan ben je één stap dichter bij jouw droomauto.
De gratis auto’s van Oprah waren vooral leuk voor de fiscus
Iedereen kent de iconische momenten van Oprah Winfrey die het publiek aanwees en dan heel hard ‘You get a car!’ riep. In 2004 gaf ze 276 gloednieuwe Pontiac G6-modellen weg. Dat lijkt leuk, maar het was vooral voor de fiscus goed nieuws. De auto’s werden door de Amerikaanse Belastingdienst als inkomen gezien en dat leidde tot een financiële kater bij de winnaars. Sommige dolgelukkige mensen moesten tot wel 7.000 dollar aan belasting betalen, voordat ze ermee mochten rijden. Het gevolg: sommige mensen uit het publiek moesten een lening afsluiten om hun cadeautje te kunnen financieren. Anderen verkochten de auto direct weer, omdat ze de lasten niet konden dragen. Zo veranderde een goedbedoelde gift van de talkshowkoningin uiteindelijk tot een complexe fiscale puzzel. Mooie televisie, maar in belastingtechnisch opzicht totaal niet praktisch.
Uitvinder Mary Anderson haatte haar eigen uitvinding
In 1903 zag Mary Anderson tijdens een rit in New York hoe een trambestuurder steeds de sneeuw van de tram moest vegen. Daarom bedacht ze een hendel in de cabine waarmee je een rubberen blad over het glas kon laten glijden. Dit werd de ruitenwisser. Tegenwoordig kunnen we niet meer zonder, maar eerst werd ze door de auto-industrie uitgelachen. Bewegende armpjes die de bestuurder zouden afleiden, dat kon alleen maar vragen om ongelukken. Mary kreeg het patent, maar heeft er nooit wat aan verdiend. Niemand wilde het kopen. Je raadt het al: toen het patent in 1920 verlopen was, werd de ruitenwisser twee jaar later standaard op elke auto gemonteerd. Mary had overigens een bloedhekel aan haar eigen uitvinding. Ze bleef liever wandelen dan autorijden.
De auto die op vloeibaar goud reed
In de jaren 60 experimenteerde de Amerikaanse autofabrikant Chrysler met een auto die werd aangedreven door een gasturbine, vergelijkbaar met de motor van een straaljager. Het ding maakte behoorlijk wat herrie en de Chrysler Turbine Car kon op alles branden wat vloeibaar en brandbaar was. Zo werd tijdens een promotietour door Mexico geshowd dat de auto zelfs op tequila kon rijden. In andere tests wist de auto zelfs te bewegen op parfum, frituurvet en kerosine. De motor had amper bewegende delen en je hoefde de olie nooit te verversen.
Maar het model kwam nooit op de markt. De productie was extreem duur en ook toen liepen ze al tegen een probleem aan dat we tegenwoordig ook hebben: de auto stootte veel te veel stikstof uit. Uiteindelijk kwamen er maar 55 exemplaren op de markt. Omdat de auto meer nadelen dan voordelen had, werden ze bijna allemaal vernietigd. De auto’s die niet vernietigd waren, zijn nu nog te zien in een paar musea.
Comments