Ik ben bijna 3… En daarom wil ik niet meer naar school. Ik schreeuw de auto bij elkaar om te vertellen dat ik niet ga en eenmaal bij de juf moet mama bij me blijven, anders ga ik weer mee terug. Natuurlijk gaat mama gewoon weg, ze moet nou eenmaal ‘posten’. Geen idee wat het is. Ik huil uiteraard nog even verder, zodat ze wel zeker weten dat het menens is. Als ik geen aandacht krijg, besluit ik trouwens om maar met de andere kinderen mee te spelen. Dan maak ik er maar het beste van.

Ik ben bijna drie en ik kan me heel druk maken over verkeerde sokken. Er is niks zo erg als wanneer je sokken niet lekker zitten…of de verkeerde kleur hebben… of te groot zijn… of te klein zijn.

Ik ben bijna drie en wil me niet aankleden. En ik wil geen schone luier, behalve als er poep in zit. Jakkes! Ik wil ook niet op de wc trouwens, maar ik ben toch ook nog klein? Ik wil geen legging aan en geen broek. Een jurk gaat in de prullenbak of zorgt voor een driftbui. Wat denkt mijn moeder wel. Mijn schoenen zitten trouwens nooit goed. Ken je dat, dat je het gewoon niet recht dicht krijgt. NAAD op NAAD mama. RECHT! Ik doe het zelf wel. En mij lukt het dan ook niet. Wat is het leven toch oneerlijk! Mijn mutsen jeuken ook – zelfs als ze uit de was zin geweest, dus die trek ik niet aan. Mijn jassen moeten ook helemaal tot bovenaan toe dichtgeritst worden, zelfs als de rits niet helemaal naar boven kan. Handschoenen zitten trouwens ook nooit goed, mijn duimen zijn te klein. Ik ben zelf natuurlijk groot. Heel groot!

Ik ben bijna drie en weet precies hoe ik een filmpje op mama’s telefoon op zet. Zelfs als dat niet mag. Maar filmpjes kijken vind ik ook zo leuk! Vooral ‘ballen’, dat is mijn favoriete filmpje. Mijn moeder weet nog steeds niet wat ik bedoel en ik neem dan uiteindelijk maar genoegen met iets op youtube.

Wist je dat ik trouwens mijn slaapkamer ook niet leuk meer vind, ik slaap het liefste elke nacht bij mama in d’r armen. Gelukkig doet ze alleen boos als ik mijn voet in d’r onderbroek probeer te proppen. Omdat ik graag iemand naast me heb als ik moet inslapen, mogen Eva en ik vaak samen slapen. Wel zo gezellig!

Ik ben bijna drie. En als ik jarig ben, dan komen opa en oma. Ik zeg altijd dat ze morgen komen en dat ik morgen jarig ben. Maar de luchtballonnen en slingers worden toch echt pas over anderhalve maand opgehangen, dat zegt mijn moeder. Ik weet wel dat als ik jarig ben, opa en oma komen. Mét cadeautjes, zoals sinterklaas!

Ik ben bijna drie en ik ben ontzettend leuk. Ik leer praten. Ik leer tellen. Ik leer poppetjes tekenen. Ik leer twee talen. Ik leer vriendjes maken. Ik leer voor mezelf opkomen. Ik leer schaatsen. Ik ben bijna drie, maar nu ben ik nog twee en zeg ik lekker Nee!

 

Show Full Content

About Author View Posts

Marlieke

Marlieke is moeder van Eva en Liza en baby Bram. Ze is in 2014 geëmigreerd naar Zwitserland en houdt je op Lovethat op de hoogte van haar leven daar. Als moeder, als vrouw, als zelfstandig ondernemer en vooral als zichzelf.

2 thoughts on “Ik ben bijna drie

  1. Wat een leuk stuk heb je geschreven haha. Ik herken sommige dingen wel al heeft mijn dochter weer andere dingen waaraan je dat “ik ben twee” gedoe kunt herkennen.

Laat hier je reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Close

NEXT STORY

Close

Zo eenvoudig reageert een kind op ongeschminkte Pieten

6 november 2015
Close
%d bloggers liken dit: